ters köşe

Yaşamın Kıyısından

Yaşamın Kıyısından
Kırkbeş yıl aynı mahallede oturan
Selim adında bir adam vardı..Herkes ona Selim amca
diye seslenirdi..Eşi vefat etmişti , üç tanede evladı vardı..
İki erkek bir kız..
Yoksul biriydi emeklilik parasıyla geçiniyor ve kiradaydı..
Ama yaşamından çok mutluydu nedenini sorunca ben derdi
sırtımda taş taşıdım ve üç evladımı da okuttum..
Bundan daha mutluluğu olur mu derdi..
İki evladı başka şehirlerde bir evladı ise az ötedeki
mahallede oturmaktaydı..Üçü de babalarını çok severlerdi..
Her bayramda ziyaretlerine gelirlerdi, yanlarına almak isterlerdi ama o gitmezdi
nedeni ise ben kendime yetiyorum evlatlarım derdi..
Yeter ki siz sağ olun mutlu olun diye söylerdi..
Bir gün selim amca hastalanır ve acilen bir sağlık kuruluşuna
götürülmesi gerekir bunu duyan üç evladı da
hemen selim amcanın yanına gelerek eskiden bildikleri doktoruna götürürler ..
Selim amca doktorla özel konuşacağını söyleyerek içeriye
evlatlarını almaz ve doktorada hastalığı ile ilgili çocuklarına bir şey söylememesi konusunda söz alır..
Bazı analizlerden sonra selim amcanın artık yaşamsal
fonksiyonlarının bittiğini hayatının geri kalanının mutlu geçirmesini çocuklarına önerir..
Üç çocuk bir araya gelirler tüm işlerini bırakıp babalarıyla ilgilenme kararı alırlar..
Üç evlat babalarının itirazlarına rağmen bir dağ evi kiralayıp
oraya yerleşirler..Doğal yaşamın ve huzurun babalarına iyi geleceğine inanmışlardır..
Gel zaman git zaman derken bir sabah kalktıklarında da babasının soğuk bedeniyle karşılaşırlar..
Üç çocukta çok üzüntülüydüler..Çaresizlik içersin de babalarını dağ evinden alıp yaşadığı yere getirirler,
oradan da vefat etmiş annelerinin yanına defin ederler..
Üç çocuk yıllardır doktoru olan ve özel ne konuşmuşlardır diye merak edip soluğu doktorda alırlar..
Babalarının mutlu biri olarak öldüğünü ama özel ne konuştuğunu merak ettiklerini sorarlar..
Doktor önce bir düşünür sonra anlatmaya başlar..
En büyüğüne döner babanız çoktandır rahatsızdı ama sizlerden hep saklıyordu hatırlıyor musun dedi,
sen küçük iken hep hastalanır idin ve sık sık yanıma gelirdiniz
senin iki böbreğinde iflas etmişti ama sana söylenmedi senden hep saklandı..
Baban iki böbreğinden birini sana verdi..Eğer sizde kalmaya gelmiş olsaydı bu
rahatsızlığını anlayacaktınız yani tek böbreği ile yaşadığını bilecektiniz ve
sizin öğrenip üzülmemeniz içindi sizde kalmayışı..
Büyük abi doktora bir daha sordu..Hastalığı böbrek yetmezliği mi dedi..
Doktor evet dedi artık yapabilecek bir şeyimiz kalmamıştı üzgünüm çocuklar dedi..
Üç kardeş doktorun yanından ayrıldılar ve üçü de babalarından gördükleri sevgiyi
birbirlerine yansıtarak hiç birbirlerini üzmediler, yaşamları boyunca üç kardeş
birbirlerine kenetlenircesine yaşamlarını sürdürdüler..Yani dostlar sevgiler daha
büyük insani sevgiler doğurur düşüncesiyle
YAŞAMIN KIYISINDAN hepinize bol sevgili günler diliyorum..
ali asker ENÜL

Bir Cevap Yazın