www.asksiirleri.gen.tr

Karanlığa Yürümek

Karanlığa Yürümek
Hoşça kal dünya dedi giderken,
Birde çocuklarım sana emanet..
Gözlerinde tutmak zorunda kaldığı yaşları,
İçinde taşıdığı pişmanlıkları,
Ve hala nefes aldığına duyduğu olanca öfkesiyle…
Gitmek bu kadar kolay mıydı sahi !
Onca güzel şeyi ardında bırakmak,
Koklamaya kıyamadığı yavrularının
Büyüdüklerini görememek,
Bir daha hiç bir çiçeği,böceği,
En önemlisi de sevgiyi hissetmeden
Karanlığa yürümek usulca…
” Değerimin kalmadığını görmek,
Ölmekten beter be dostum” demişti bir gün..
Kim bilir belkide haklıydı!…
(Değerinizin bitmediği umutlarınızın tükenmediği
Mutlu bir dünya dileğiyle…)
Zuhal Enül

Bir Cevap Yazın